بریده شعری از شاملو

...جاده ها

با خاطره ی قدم های تو

بیدار می مانند...

شعری از عمران صلاحی

انگشتهای من

می بارند

و نام تو

می روید

شعری از سید علی صالحی

خیس تر از هزارآسمان بارانی

بیوه ای بر بام

ترکهای کاهگل هفت ساله را می پوشاند


از مجموعۀ "هزار و یک هایکوی پارسی"

بریده شعری از منوچهر آتشی

دهانت لبخند

ابروانت لبخند

انحناهایت لبخند

بریده شعری از شاملو

چارچوب شکسته ی پنجره ای
آسمان ابرآلود را
قابی کهنه میگیرد

بریده شعری از حافظ

به روز واقعه

تابوت ما

ز سرو کنید

اگه دوست دارید آثارتون در وبلاگ قرار بگیره:

اونا رو به صورت یه نظر
همراه با اسمتون برای ما بفرستید
ارشاد علیجانی/روزبه سوهانی

شعری از حسین جنت مکان-همراه با نقدی کوتاه

خورشیدمو پای ذره ها می سوزم
یک قله که قعر دره ها می سوزم
خاکستر یک کنده ی پیرم که هنوز
از زخم زبان اره ها می سوزم

بريده شعري از گروس عبدالملكيان

...چگونه ديوانه ي اين گلوله نباشم
وقتي عطر انگشت ها ي تو را در سينه ام ميريزد...
از مجموعه ي "سطر ها در تاريكي جا عوض ميكنند"

شعري از حوريه موسوي/شاهرود

تمام ذهن کاغذی ام را روی سینه ام می گذارم
قلبم بزرگ شده است
بوی کلمات با تو بودن
از انگشتان من بزرگ ترند
نمی دانم
شاید از صفحه های دفتر من افتاده باشی
بوی کاغذ های خونی را می دهی
(خیالتان راحت دیگر کسی میان شعر های من نخواهد مرد)
من چاقو هایم را به مردهای خیابان گرد سپرده ام
تا برایم از تمام درختها پرنده قربانی کنند
تو هم می توانی
در گوشه از من
دور انگشتانم چرخ بزنی
تا زمین بایستد
من هم خواهم چرخید
چرخ... چرخ... چرخ...
کم آورده ام
تو از سطر های چروکیده دامنم کلماتی را دزدیده ای
که تمام رقاصه های جهان
دور می زنند
دور انگشتانت
پایین بیا
این درخت
سالهاست قربانی نداده است

بریده شعری از عباس صفاری

...یاد گرفته ام تنهایی ام را
ماهرانه پشت روزنامه ای
پنهان کنم
اما از مهتاب
که بوی شانه های تو را میدهد
چیزی را نمیتوان پنهان کرد...
(از مجموعه ی کبریت خیس)

شعری از حسین جنت مکان/تهران

وقتی کلاهی را که سرم گذاشتی
بر میداری
کبوتر
پرواز میکند
شعرهای من
شعبده بازی توست

بیتی از صائب اصفهانی(تبریزی)

کدامین آتشین سیما
به این ویرانه
می آید
که از دیوار و در
بوی
پر
پروانه
می آید

بریده شعری از مرحوم محمد حقوقی که دوشنبه 8/4/1388 درگذشت.

بر دفترت هر روز

سطری

افزوده می شود

و بر پیشانی ات هر سال

خطی

طراوت نسیم تر. در هوای دعوت دریاست باز

و آنگاه عبور تند از میان درختان گذران...

از مجموعه ی "شعرهای ساحلی"