شعر ریخت
توی پیراهنم
و تنم بوی تعفن ِ
غزل می داد
ناخواسته بلند شدم
گلویت را بریدم

غزل قرمز شد ...

ماهی
لای پنجه های برکه جان داد.



غزل آزادمقدم