سپید سیاه ارغوانی

شیهه از کوچه پر به نعش خیابان می کشد شیهه از کوچه پر به یالهای آخر خیابان سم به شهر می کشاند پر از شیهه می چکد بال ها به کوچه در به ب...

حکایت پیچاپیچ امیدی غم انگیز حکایت ما و روزها و ... .

ما بی چرا زندگانیم آنان به چرا مرگ خویش آگاهانند ...

به روز واقعه تابوت ما ز سرو کنید .

شمعدان شیشه‌ای با منگوله‌هایش، تاقچه‌ غبارگرفته با اسبی زنگ‌زده كه بر دو پای خویش ایستاده است. و شعله‌ چشم‌های میشی‌رنگ. اینك كبو...

آتش تو را فرا می‌گیرد، خاك افسانه‌هایش را زمزمه می‌كند، راهب ردای زعفرانی‌اش را بر دوش می‌اندازد هنگامی‌كه حیات از تو دریغ می‌...

هر چه از این شعر دورتر می شوی کوچه های بیشتری خانه را گم می کنند و زمین تمام برف های بدون تو را به کفشهای من بر می کرداند روز...

سلام ................... به زبان روزمره،زبان ادبی و آشنایی زدایی رسیدیم. هر روز یکدیگر را می بینیم ، از کنار هم می گذریم و گاه با هم حرف...

بیراهنت را حلق آویز نکن برچمی که از هیچ میله بالا نرفته است جز چوب لباسی اتاق من که به انتظارت ایستاده ایم . وبلاگ شاعر

نکته ی اول: ..................................... به استفاده ی کودکان از زبان دقت کنید آنجا که ما را به خنده وا می دارند چه اتفاقی رخ می...

تو فكر كن كه نخوابيده است ساعت بختم به پاي عهد شكسته هنوز محكم و سختم هنوز ماه ندارم كه توي حوض بيافتم هنوز خواب ندارم و هيچ قصّه نگفتم ...

1.یه اثر هنری بدون مخاطب قابل تصور نیست و این مخاطبه که میتونه به اون حیات بده وباعث ادامه پیدا کردن این حیات بشه . مثل این میمونه که فرض ...

...امروز روز اول دی ماه است من راز فصل ها را می دانم و حرف لحظه ها را می فهمم نجات دهنده در گور خفته است و خاک خاک پذیرنده اشارتیس...

مرا ستاره ی پولادینی کنار ماه نشانده ست و هیچ دستی قادر نیست که از درون این معماری عبور کند