سلول - شعری از محمدرضا عربیارمحمدی/ از مجموعه ی وقتی نیستم احساس می کنم جهان تنهاست

سلول انفرادی ام را دوست دارم

چون شعر

در جاهای تنگ

اتفاق می افتد

مثل آغوشت