جمعه، شهریور ۱۲، ۱۳۸۹

بگذار مداد به انتها برسد و
خطوط روسریت را
گره
به
باد
بزن
که شعرها دورتر
شاید
خاکستر سرزمینی را
به اولین بال های پروانه ای
برسانند



روزبه سوهانی

۱۲ نظر:

  1. سلام
    مرسی زیبا بود
    ***
    1 سوال:چند وقته خواستم این مطلب و بگم،اینکه عکسهایی رو که داخل وبلاگ قرار میدین معلوم نیستن،یعنی اصلا لود نمیشن که نمایش داده بشن.مشکل هم از سرعت نمیتونه باشه چون اینو امتحان مردم.
    باز هم مرسی

    پاسخ دادنحذف
  2. سلام
    در مورد عکسا باید بگم
    من خودم هم با explorer و هم با
    firefox میتونم ببینمشون و باز میشن
    البته با اینترنت پر سرعت.
    البته باید بگم فیلتر شکنم رو سیستم نصبه.

    پاسخ دادنحذف
  3. سلام
    به صورت مرموزی ازتون تشکر می کنم

    پاسخ دادنحذف
  4. شعر خوبی بود روزبه

    پاسخ دادنحذف
  5. سلام دوست عزیز .
    گره زدن خطوط روسری به باد تصویر خیلی جالبیه . آدم رو یاد دخترکان زیبایی می ندازه که باد روسری هاشون رو برداشته و موهای مشکیشون مثل فواره ا ی توی هوا منتشر میشه . البته قبل از شما این تصویر رو شاعرای دیگه هم به شکل های زیبایی به کار بردن مثلاً " باد روسریت را برداشت . باورم نمیشود حتی خدا هم میخواست موهایت را ببیند ." اما تصویر این شعر هم زیبایی خودش رو داشت .
    در کل لذت بردم . ممنون

    پاسخ دادنحذف
  6. سلام
    ممنون امید عزیز
    .............

    حافظ میگه:
    گره به باد مزن گرچه بر مراد رود. . .

    پاسخ دادنحذف
  7. az miane khanesh haye jadidi ke az motone kohan be chashmam amade taghriban hichkodam ra be in khubi nashnakhte am shere kheili khubi boud
    mer30

    پاسخ دادنحذف